Być może niektórym znudziło się już pomaganie, inni zrobili sobie już wystarczająco instagramowych fotek, jeszcze inni są zmęczeni lub przytłoczeni własnymi problemami i to akurat rozumiem. Inni, jak słyszę, są zmęczeni uchodźcami, choć nie wiem jak można być zmęczonym poza wyjątkami gdy przyjęliśmy ich pod swój dach. My jednak realnie staramy się nadal pomagać, zwłaszcza naszym znajomym służącym w armii aby łatwiej im było powstrzymywać orków. To już drugi samochód, który pojechał na front, kupiony ze zbiórek oraz sporo różnych innych potrzebnych rzeczy. Przynajmniej tyle możemy zrobić.
Przekraczanie granicy zajęło nam około 3 godzin. Chyba warto jednak jeździć przez mniejsze przejścia. Później na blok-postach kontrole wyrywkowe, nas ani razu. Lwów poza zwiększoną liczbą żołnierzy na ulicach i gotowymi punktami oporu zdaje się żyć normalnie. Załatwiamy sprawy i na Tarnopol! Wjeżdżamy bez żadnych kontroli, spotykamy się z naszym miejscowym kontaktem. Jedziemy z nim odebrać jeszcze kolejną pomoc humanitarną, choć tył naszego jeepa jest już zapakowany. Teraz będzie już pełny po dach.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
To był dzień wolny od pracy, mnóstwo ludzi na ulicach, bardzo przyjazna atmosfera.
Dobra obiado – kolacja, spacer, potem jeszcze jakieś piwo i trzeba się zbierać na kwaterę aby zdążyć przed godziną policyjną lub wkrótce po jej rozpoczęciu. Śniadanie w cafe barze w centrum, nieco kombinacji z paliwem, którego przydział jednak na nas czekał i w drogę, na razie na północ. Co do paliwa ważna uwaga – aktualna przynajmniej na czerwiec 2022 – około 70% stacji benzynowych jest zamknięte z powodu braku paliwa. Jest specjalna aplikacja, która pokazuje gdzie i jakie paliwo i dla kogo można dostać. Na stacjach sieci VOG, a na nich głównie tankowaliśmy procedura wygląda tak, że najpierw w terminal trzeba wstukać numer swojego telefonu (mieliśmy ukraińskie), na telefon przychodzi smsem kod, który pokazuje się sprzedawcy, płaci się za 20 litrów i można tankować. Taki jest przeważnie limit choć pod Połtawą na stacji innej firmy można było tankować normalnie i bez żadnych ograniczeń.
W Równem szybkie zwiedzanie miasta oraz szybka zupa i dalej w drogę, teraz już główną trasą na Kijów.
Borodianka jest potwornie zniszczona. Wypalone bloki, zniszczone mniejsze budynki, no i ten słynny przepołowiony blok w samym centrum. I pomnik Szewczenki z przestrzeloną głową. Upiorne wrażenie.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Zbaczamy jeszcze do nieodległego Hostomela – miejscowości i lotniska firmy Antonow. To tu stała zniszczona w czasie ciężkich walk Mrija. Symbolicznie wyglądająca tablica miejscowości z dziurą po odłamku.
 |
 |
Mijamy Irpień, także w wielu miejscach zniszczony ale jednak zdający się w miarę normalnie funkcjonować, na tyle na ile to jest możliwe. Mijamy słynny zburzony most w Irpieniu, tak ten z przewróconym białym busem. Obok stworzona została prowizoryczna przeprawa. Docieramy wreszcie do Kijowa. Mijamy Babi Jar – miejsce zagłady Żydów, Romów, Ukraińców, także ostrzeliwane w czasie tej wojny – w pobliżu jest wieża telewizyjna, która była celem. Mijamy stację metra Łukianiwska, a wokół poważnie uszkodzone przez rakiety budynki. Szliśmy tamtędy w lutym, dwa tygodnie przed wybuchem wojny. Parkujemy niedaleko Placu Sofijskiego aby zobaczyć wystawę spalonego rosyjskiego sprzętu przy soborze Michajłowskim. Tu znów nieco surrealistyczne wrażenie – spalone czołgi i armato-haubice, do których podjeżdżają dzieci na hulajnogach.
 |
 |
 |
Pizza Veterano nieczynna, pobliska gruzińska już się zamyka przed godziną policyjną więc zadowalamy się szoarmą. Płacąc na koniec, pytamy co jest w lodówce przy ladzie. - Lody. Możemy sobie wybrać jakie chcemy, za darmo. W sąsiedniej knajpie kupujemy dwa piwa na wynos – w sklepie już nie można kupić. Na kwaterę na nocleg.
Na mijanych cmentarzach dużo świeżych grobów. Na Połtawszczynie wszędzie dookoła pola uprawne, jak okiem sięgnąć. Ukraina to poważny producent żywności, zablokowanie jej portów spowoduje głód w wielu krajach Afryki a co za tym idzie nową falę migracji do Europy – Kreml traktuje cynicznie kwestię żywności jako broń i formę nacisku na zachód.
Dlaczego tak ważne jest ukraińskie zboże
Znów szybki postój w Połtawie i szybkie zwiedzanie – park w centrum i deptak. Żar leje się z nieba, nie ma też za wiele czasu – wiemy już dokładnie gdzie na nas czekają znajomi.
 |
 |
 |
Oczywiście im dalej na wschód tym więcej blok-postów i tu już nie ma wyrywkowych kontroli – sprawdzeniu poddawani są wszyscy. Za Połtawą każą nam wybrać inną drogę, tą nie możemy jechać.
Docieramy w wyznaczone miejsce. Czekają na nas znajomi oraz… pies i mała sowa. W myśl zasady ratuj każde życie mamy zwierzyniec zabrać do Lwowa – sowę do specjalnego ośrodka ratującego dzikie zwierzęta. Oba zwierzaki żołnierze znaleźli na froncie i zabrali ze sobą aby je uratować. Niestety w nocy sowa wybiera wolność i nieznanym nam sposobem oswobadza się z klatki. Jest mała, pozostaje nam mieć nadzieję, że sobie poradzi.
Z oczywistych względów nie piszę gdzie spotkaliśmy się ze znajomymi. Na drugi dzień odwożą nas do pociągu, do Charkowa. Po drodze zwiedzamy jeszcze memoriał pamięci ofiar Wielkiego Głodu z symbolicznie wręcz rozbitą gablotą informacyjną przez wybuch pocisku, oraz cmentarz polskich oficerów rozstrzelanych przez NKWD.
 |
 |
 |
Centrum Charkowa jest częściowo zniszczone ostrzałami z początku wojny. Znajdujemy jednak otwarty sklep zoologiczny aby kupić dla psa potrzebne rzeczy.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Odwiedzamy też otwartą pizzerię nad brzegiem rzeki gdzie w szafie chłodniczej na desery prezentowane są odłamki z tego co spadło na miasto.
Komfortowy, zmodernizowany pociąg sypialny odjeżdża punktualnie z charkowskiego dworca.
Nadal pomagamy Ukrainie i ukraińskiej armii, możesz się przyłączyć:
Pomoc dla żołnierzy i ludności Ukrainy
Ukraińcy walczą o swoją niezależność ale także po to abyśmy my nie musieli.
